Nog een beetje herhaling

De denklijn: de complexiteit en dynamiek van het leven lijken met complexiteitstheorie, systeemdenken en chaostheorie wat begrijpelijker. Waarmee het lukt de existentiële angst enigszins te dempen. Wat er in ieder geval uit naar voren komt, is dat een houding van bewust zijn van onvoorspelbaarheid en van connectiviteit rust en ‘lucht’ (letterlijk: adem) geeft. Echter, het dempen alleen van existentiële angst is niet voldoende: we zullen vooral ook op die angst moeten vertrouwen. Zeg maar: surfen op onvoorspelbaarheid (voor wie wil: het verrassende) en zwemmen in de dynamiek van connectiviteit.

Leidraden daarvoor kunnen komen uit spirituele tradities als mystiek, Gnostiek, Taoïsme, Confucianisme en Boeddhisme. Dergelijke leidraden 'vang' ik in wetten: de wet van aandacht* en de wet van zelf-organisatie. Wat ons weer wat meer terugbrengt bij begrip en ratio. En dat opent een deur naar het pragmatische van dit alles.

Bruikbaarheid en nut van complexiteitstheorie, systeemdenken, chaostheorie, onvoorspelbaarheid, connectiviteit, mystiek, Gnostiek, Taoïsme, Confucianisme en Boeddhisme, liggen in gemeenschapsvorming: community building (in organisaties: corporate community building) door betreding van Het Huis van Connectiviteit™ ** met middelen als Bildung (géén instructie volgens didactisch design) en social software om de complexiteit en dynamiek van het leven te respecteren en heel te laten.

Organisaties zijn complexe systemen, sociaal netwerken waarin alles een invloed heeft op alles. Niet de delen zijn de essentie, maar de relaties tussen de delen. Dit pleit voor gemeenschapsvorming vanuit de gedeelde passie. Acties (let wel: directe afgeleid van de gedeelde passie) en tools als social software (Web 2.0) en internet spelen een belangrijke rol bij communityvorming.

De functie van deze tools, is het laten groeien van communities en van de community als geheel. De tools hebben hierin een leidende functie, en gaan daarom verder dan een prikbordfunctie en/of bibliotheekfunctie, e-mail en chat. De tools gaan van één weg naar méér weg (sociaal). Dit gaat over delen, uitwisselen en opbouwen van kennis en ervaring, samenwerken, het in contact komen met anderen en het onderhouden van contacten, virtueel ontmoeten. Voor sites betekent dit maximaal open en dynamisch derhalve.

Bovenstaande heeft consequenties voor de stijl van directie, management, besturen:

• bouwen aan community (a.d.h.v. Het Huis van Connectiviteit™);
• gerichtheid op het ontstaanbare niet op het maakbare, gerichtheid op relatie***, proces en evolutie;
• onder water duiken, zwemmen in de dynamiek onder de oppervlakte, vooral bij de neiging niet te twijfelen aan de waarheid van eigen opvattingen;
• vertrouwen (vooral op de wijsheid van het systeem, de groep);
• respect;
• handelen vanuit de kriebel;
• eigen leidend voorbeeld zijn;
• bereidheid om nieuwe dingen, uitdagingen en initiatieven aan te gaan;
• lenigheid bevorderen;
• niet in de weg lopen van wat wil gebeuren; niet zoeken naar, wèl laten komen;
• faciliteren.

* Zie over aandacht 'Aandacht is de waarde'.

** Het Het Huis van Connectiviteit™ is mijn metafoor om de aanvliegroutes te zien om naar het ontstaan van communities te kijken. Het Huis van Connectiviteit™ verbindt teamontwikkeling aan transitiethema's waarvan een bepaalde mix bewust zijn van onvoorspelbaarheid en van connectiviteit in werking zet waarop verbondenheid zichzelf 'veroorzaakt'.

*** Het is interessant bij het zoeken naar het 'Hoe-antwoord' te kijken naar community building, connectiviteit en vriendschap. In de klassieke opvattingen is vriendschap een voorwaarde voor gemeenschapsvorming. Aristoteles geeft aan dat vriendschap in gradaties bestaat: 1. vriendelijke welwillendheid met wie je te doen hebt; 2. vriendschappelijk contact omwille van het 'nut'; 3. vriendschappelijke affectiviteit omwille van het plezier en het genoegen en 4. vriendschap 'nergens om' (niet om nut, genoegen of eer). Aristoteles schrijft over vriendschap en vrienden in zijn 'Ethica Nicomachea'.